เสื้อผ้ากระสอบญี่ปุ่น อ่านเกรดยังไง และต้องเช็กอะไรก่อนสั่ง

กระสอบต่างจากการเลือกทีละตัวตรงไหน

กระสอบคือเสื้อผ้าที่ผ่านการคัดจากโรงคัดแยกในญี่ปุ่น อัดและมัดรวมเป็นถุงใหญ่ตามหมวดและเกรดที่ระบุไว้หน้าถุง เช่น เสื้อคลุมกันหนาว ยีนส์ หรือเสื้อไหมพรม เลือกได้ว่าจะเอาหมวดไหนเกรดไหน แต่เลือกไม่ได้ว่าข้างในเป็นตัวไหน ไซซ์อะไร สีอะไร

กำไรหรือขาดทุนจึงอยู่ที่ทั้งถุง ตัวที่ขายได้ราคาดีคือตัวที่ไปอุ้มตัวที่ขายไม่ออก

หมวดไหนขายออกในไทย และหมวดไหนต้องคิดก่อน

เรื่องแรกที่ต้องวางแผนคืออากาศ ไทยร้อนเกือบทั้งปี ส่วนของก้อนใหญ่ในกระสอบญี่ปุ่นคือเสื้อกันหนาว ของพวกนี้ขายได้ก็ต่อเมื่อมีลูกค้าที่เตรียมไปเที่ยวเมืองหนาวอยู่ก่อนแล้ว ไม่ใช่ตลาดที่ค่อยไปหาตอนของมาถึง

อีกข้อคือไซซ์ ของที่ตัดขายในญี่ปุ่นเล็กกว่าไซซ์สากลป้ายเดียวกัน ลูกค้าตัวใหญ่จึงเหลือตัวเลือกน้อยลง และฤดูกาลสองประเทศไม่ตรงกัน ของอาจมาถึงในจังหวะที่ยังขายไม่ได้ ต้องเก็บข้ามฤดู

หมวดที่ข้ามอากาศสองแบบได้คือของที่ใส่ได้ทั้งปี เสื้อยืด เชิ้ต ยีนส์ ส่วนของวินเทจกับยีนส์ญี่ปุ่นมีคนตามไม่เกี่ยงฤดู แต่ดูของละเอียดกว่าลูกค้าทั่วไป

เลือกหมวดจากกลุ่มลูกค้าที่ขายได้จริงอยู่แล้ว ไม่ใช่จากถุงที่ราคาต่อกิโลถูกที่สุด

เกรดบอกอะไรได้บ้าง และต้องถามอะไรเพิ่ม

เกรดบอกว่าถุงนี้ผ่านมือคนคัดมาละเอียดแค่ไหน ไม่ได้บอกว่าข้างในเป็นรุ่นไหนหรือไซซ์อะไร

เกรดสูงแปลว่ามีคนไล่ดูทีละตัวแล้วดึงตัวที่ขาด เปื้อน ยืด หรือตกรุ่นออกไปก่อน เกรดรองลงมาถูกกว่าเพราะรอบคัดหยาบกว่า ส่วนที่ประหยัดได้ตอนซื้อไม่ได้หายไปไหน แต่กลับมาเป็นงานคัดที่หน้าร้านเอง

ชื่อเกรดไม่มีมาตรฐานกลาง เกรด A ของเจ้าหนึ่งกับอีกเจ้าเทียบกันตรง ๆ ไม่ได้ ที่เทียบได้คือถามให้ชัดว่าเกรดนั้นคัดอะไรออกบ้าง แล้วเก็บไว้เทียบกับของที่มาถึง ถ้าผู้ขายตอบไม่ได้ ตัวอักษรหน้าถุงก็ไม่ได้แปลว่าอะไร

ส่วนที่ขายไม่ได้ ต้องอยู่ในงบตั้งแต่แรก

ทุกถุงมีของที่ขายไม่ออก ทั้งลายที่ไม่มีคนเอาและรอยเปื้อนที่ซักไม่ออก คนที่ตั้งราคาโดยคิดว่าทุกตัวในถุงจะกลายเป็นเงิน ขาดทุนตั้งแต่ยังไม่แกะถุง

วิธีคิดที่ใช้ได้คือเอาราคาทั้งถุงบวกค่าขนส่ง หารด้วยจำนวนตัวที่คิดว่าจะขายได้จริง ไม่ใช่จำนวนตัวทั้งหมด นั่นคือต้นทุนต่อตัวจริง และถุงแรกจะสูงกว่าที่ประเมินเสมอ

คลิปเปิดกระสอบตามโซเชียลพอให้เห็นภาพ แต่คลิปที่คนเอามาลงคือคลิปที่เปิดแล้วเจอของดี ถุงที่เปิดแล้วเงียบไม่มีใครถ่าย

น้ำหนัก ค่าขนส่ง และงานที่รออยู่ตอนของถึง

เสื้อผ้าหนักและกินพื้นที่ ค่าขนส่งกลุ่มนี้จึงเป็นต้นทุนก้อนใหญ่พอ ๆ กับค่าของ และเป็นก้อนที่คนคำนวณพลาดบ่อยที่สุด ของหนักที่ไม่รีบเป็นโจทย์ของทางเรือ ดูวิธีคิดที่หน้าบริการขนส่ง และค่าใช้จ่ายส่วนอื่นที่ตารางค่าบริการ ก่อนตัดสินใจว่าจะสั่งกี่ถุง

พอของถึงก็ยังขายไม่ได้ทันที ต้องแกะ คัด ซัก และรีดก่อน รอยยับจากการอัดถุงหนักกว่าที่คิด และงานนี้กินพื้นที่มากกว่าที่เผื่อไว้

เรื่องสุดท้ายที่ต้องเคลียร์ก่อนจ่ายเงินก้อนแรก คือเสื้อผ้าใช้แล้วเป็นสินค้าที่ไทยควบคุมการนำเข้า การนำเข้าเพื่อการค้าจะทำได้หรือไม่เป็นคำตอบที่ต้องได้จากกรมการค้าต่างประเทศ กระทรวงพาณิชย์ ซึ่งอาจเป็นว่าไม่ได้ ถ้าได้คำตอบแล้วและคุยกับผู้ขายเองอยู่แล้ว ขั้นตอนฝั่งรับของอยู่ในบทความรับของและส่งกลับไทย

คำถามที่พบบ่อย